13/11/09

MANS



....Las manos pueden liberar
al mundo de su destino.
Pero no pueden con la vida
en el último momento.
No pueden sujetar el mundo
que se mueve sin sentido.

Las manos sirven para casi todo.
Menos para gritar.
Kepa Murua

12/11/09

..... E CHOVE


Chove en novembro
sobre as lembranzas.
Choiva que voa.
Choiva que danza.
Revoa a choiva
tinguindo alfombras,
roubando orballos,
cosendo ponlas.
A. García Teijeiro

9/11/09

CHOVE MIUDIÑO


É noite pechada e chove miudiño.
Nas lousas de pedra,
ó longo da rúa
escura e deserta
estoupan as pingas
que deitan as tellas.
Ó través dos ferrollos das portas
o vento salaia o dor dunha queixa
Ramón Cabanillas

2/11/09

O OUTONO


M. Savad
El otoño se acerca con muy poco ruido:
apagadas cigarras, unos grillos apenas,
defienden el reducto
de un verano obstinado en perpetuarse,
cuya suntuosa cola aún brilla hacia el oeste.
Se diría que aquí no pasa nada,
pero un silencio súbito ilumina el prodigio:
ha pasado
un ángel
que se llamaba luz, o fuego, o vida.
Y lo perdimos para siempre
Ángel González

20/10/09

AS CABAZAS DO SAMAÍN


K.G.McElroy

Non entende por que chegada esta época do ano os nenos, na compaña dos seus maiores, andan á procura da cabaza máis grande e bonita para lle facer uns buratos e deixala descabezada. O medo de que fagan o mesmo con el fai que desapareza trala cesta nun intento de pasar desapercibido.
.........................................................................
Á noitiña, e moi silandeiramente, cóase na cociña. Fóra chove que dá medo.

19/10/09

ANTÍPODAS


Caillebote

As pingas rompen sistematicamente a simetría das árbores que, como toliñas, tentan acadar o máis profundo da rúa nun intento de chegar ata as súas semellantes nos antípodas.
......................................................
El dixit- e ficou descansado.

8/10/09

NEBOAS



Aquela árbore, emerxendo espida no medio da néboa, non auguraba nada bo. As pantasmas adoitan agacharse entre os farrapos nos que se desfai. Cerrou ben as ventaniñas do coche, subiu un pouco o volume da música, para non escoitar os cantos de serea que proviñan dalá abaixo, onde o mar rompía contra as rochas enfurecido, e sen deixar de mirar a liña branca da carretera, chegou ao seu destino.
................................................................

A sirena do faro, na boca da noite, non conseguía espantar as pantasmas.

1/10/09

POR FIN !!!!


P. Costa
Asomou a cabeza pola fiestra entrebaerta e confirmou o que xa sospeitaba: chovera de noite. O arrecendo que subía das pedras húmidas xunto ao de café dos bares circundantes acabou por espertala totalmente . Saíu á rúa sen paraugas; quería sentir no seu corpo as últimas pingas que aínda caían para sufocar a inmensa calor acumulada durante os días anteriores.Coma ela,outras xentes coas mesmas ansias de auga, botábanse fóra para , timidamente ao principio, e xa sen reparo algún despois, meter os pés nas pequenas fochancas que se tiñan formado na rúa.
...................................................................
Mañá estarei costipada, pensou, mentres miraba para os seus pés calzados con sandalias. Pero pagou a pena.

25/9/09

MUDANZA


Kennington

Tes que vir axiña- a mensaxe non dicía máis nada. Botoulle unha ollada ao reloxio , nunha hora escasa estou alí.
Meu dito, meu feito.
As caixas no chan , os armarios amosando impudicamente o seu baleiro e o sonriso dela querendo romperse nunha gargallada indicáronlle que volvía haber mudanza. Nesta ocasión, tanto tiñan as razóns, pero ela sempre atopaba algunha de peso, eran as tubaxes que facían ruído.
........................................
Botáronse a rir as dúas mentres o can buscaba o seu espazo nun adosado de cartón do Eroski.

15/9/09

OUTRO DÍA DE CALOR


K Ruane

Cando soou o espertador, apagouno nun acto reflexo, e deu media volta. Cinco minutiños máis e xa me levanto, díxolle á gata que tomara posesión da cama e non tiña intención algunha de a abandoar.
Acendeu a radio para escoitar o tempo que facía fóra e descalza encamiñouse ao cuarto de baño, abriu a ducha e, encostada na parede, deixou que a auga quentiña a fora espertando aos poucos.
Abriu o armario e demorou un rato en escoller a roupa. Hoxe tiña unha reunión importante . Escolleu un pantalón negro, camisa blanca e zapatos de medio tacón negros; pendentes discretos de prata e o reloxio das ocasións. Unha pasadas coa man polo seu curto cabelo e xa está!! díxose satisfeita ante a imaxe que o espello da entrada lle reflectía.
Pasou pola cociña para lle botar o leite á gata, colleu o portatil e o bolso e saiu.
.........................................................
Hoxe nos agarda outro día de calor- o home do tempo anunciaba pola radio mentres ela conectaba o climatizador.