20/2/10

UNHA MEDIA HORA DE RETRASO

S. Hanks
Avisaron pola megafonía que o tren traía unha media hora de retraso. Estaba xa cansa das conversas dos homes que miraban o partido na tele así que, pagou o café que tiña na mesa e non dera acabado, colleu o seu paraugas de deseño ( agasallo dunha amiga, ela non gastaba tantos cartos nun paraugas) e botouse ao andén como se a levara o diaño. As estacións , eran lugares de tránsito, non de quedarse, e iso as facía especialmente atractivas para ela. Gustáballe fantasear coas vidas que levaban as xentes que subian e baixaban do tren. Miraba os amantes furtivos que se atopaban nun encontro fuxidío, homes e mulleres que se apeaban do tren e , a toda présa, ían cara ó aparcadoiro esquecendo as conversas intrascendentes que momentos antes mantiveran, mulleres cos ollos cansos de mirar a vida sempre do mesmo lado, rapazas novas coas orellas transformadas en auriculares e mirándose só o embigo...
....................................................................................
Ela mirábase no espello do chan pensando o que dá de si unha media hora de retraso.

3/2/10

Á NOITE


C Warner

Asomando á noite
na terraza dun rañaceos altísimo e amargo
puiden tocar a bóveda nocturna
e nun acto de amor extraordinario
apodereime dunha celeste estrela.

P. Neruda

24/1/10

A FELICIDADE II


K. Ruane
....Cuando tras dar mil vueltas a mis preocupaciones,
me acuerdo de un amigo, voy a verle, me dice:
"Estaba justamente pensando en ir a verte.
" Y hablamos largamente, no de mis sinsabores,
pues él, aunque quisiera, no podría ayudarme,
sino de cómo van las cosas en Jordania,
de un libro de Neruda, de su sastre, del viento,
y al marcharme me siento consolado y tranquilo,
¿no es la felicidad lo que me vence?
........
G. Celaya

15/1/10

A FELICIDADE

Holsoe
¿Y la felicidad?
habitaba en los muros,
las ventanas, las mesas
a veces se escondía detrás de un mueble
y sonreía al ver mi afán ingenuo
siempre esquiva, siempre más allá.
A veces me acompañaba un rato
y se dejaba zarandear por el fuego.
La felicidad estaba allí,
era un aroma mínimo
en el corazón de las cosas.
(C.C.Wolf)


10/1/10

NEVE

As torres da catedral erguíanse rodeadas dun manto branco que as facían, aínda se cabe, máis maxestuosas que de costume. Na praza algúns cativos, facían bólas de neve esquecendo polo momento os agasallos que deixaran os Reis e os pais tentaban inmortalizar aquel instante nunha tarxeta duns cantos Megas que logo verían na casa dos avós nunha magnífica tele de plasma de tropecentas polegadas.
.............................................................
A través da vidreira do café ela miraba cair as folerpas agarrando coas súas mans unha taza de café quentiño.

31/12/09

POEMA PARA REMATAR O ANO


J. Sierko
Sorpresounos a noite,
xa ben escurecido,
no barandal de pedra
que defende o camiño.
(Dende entón ten un nome:
a Ponte dos Suspiros.)
Non movía unha folla
o vento adormecido:
No ceo ni unha estrela,
na arboreda ni un chío.
As palabras non tiñan
nin rumor nin sentido.....
R. Cabanillas

23/12/09

TARDES DE INVERNO



E. Hodges

Tardes de café quentiño con torradas, de conversas enfiadas e infindas arredor dunha mesa onde ninguén ten présa por se levantar; choiva e vento na rúa e paraugas con pernas tentando manter o rumo sen un leme que os guíe.
Tralos cristais unha cara pegada tenta adiviñar o que hai máis aló da ventá.