W. Haenraets
Tódolos domingos hai mercado na vila do lado e, desde que están alí, gustan de iren sempre que poden. Venden os seus produtos as xentes da redonda e é un pracer deambular por entre os postos na procura das verduras ou froitas máis frescas.
Cando chega o verán aquilo convértese nunha Babel por mor dos turistas que invaden as distintas rúas que ocupa o mercado.
É o que ten o verán-dilles unha vendedora mentres pesa uns tomates nunha báscula antediluviana - moita xente pero pouco diñeiro.
Sempre a se queixar. A ela gústalle ver xente diferente na vila aínda que só sexa un mes ao ano.
Antes de voltar para casa, parada no bar de Xurxo para tomar a caña sentados na terraza.
Na casa coloca a froita e verdura enriba da mesa da cociña nunha composición Archimboldiana ( pensaba ela) e tíralle unha foto.
...............................................................................
Nin por asomo era o que ela quería reflectir ... outra vez será.














