16/6/09

CALORIÑO


E. Zasada
Preparouse un té con limón ben frío; tería que ordear o estante dos vasos pero hoxe non lle prestaba.
Co vaso nunha man e o libro na outra baixou as escaleiras ata o xardín na procura dun lugar fresquiño, atopouno baixo a maceira e alí sentou cos pés descalzos sobre a herba, encostada no tronco. A gata nunha das pólas máis altas miañou en sinal de saúdo e foi descendendo ata chegar onda ela. Acercouse delicadamente ao vaso e pasou a lingua polo cristal, estaba demasiado frío e non lle gustou; deu unhas cantas voltas ata se enroscar no regazo dela e quedarse durmida.
..................................................................................
A pesares de lle dar moita calor, non se moveu. Non era un mal atril.

5 comentarios:

Marisa dijo...

Os gatos parece
que lle gusta máis
unha abada ben quentiña
que as cousas frías.

Un bico.

Bajo mis pies dijo...

Me encanta el te frio en esos dias de calor, pero no a todo el mundo le agrada, menos a un gatito!
Trato de entenderte un poco cada dia, perdón si no lo consigo todavia corazón!
Bss. Currun

A Curruncheira dijo...

Bajo, lo consigues muy bien

A Curruncheira dijo...

Marisa, desde logo que si, á miña o caloriño gústalle moito.
Bicos

jorge dijo...

Te y libro.

Gato como atril.

Lo demas (el calor) pasara.

justo ayer hice una visita a casa de este pintor que tan bien consigue reflejar el cristal,